Resultaten

donderdag 1 april 2021

Hans en Karen uit Eibergen: “Als je iets echt wilt, ga ervoor en dan lukt het vaak wel!”

Hans en KarenHans Nijhuis en Karen Bentsink op het strand van Nerja. Deze selfie hebben ze kort voor hun vertrek uit Spanje gemaakt.

Ieder mens kan door omstandigheden als ziekte, scheiding, ontslag of verhuizing uit het buitenland in de problemen raken. Dan kun je voor bijstand aankloppen bij de SDOA. Onder het motto: ‘Iedereen doet mee, niemand aan de kant’, zetten de SDOA, Jouw Unit en het WSPA zich dagelijks in om klanten van de gemeenten Berkelland, Oost Gelre en Winterswijk aan studie, werk of een zinvolle dagbesteding te helpen.

In deze serie laten we ex-klanten aan het woord over het vinden van een nieuwe baan en vragen we ook een korte reactie van hun klantmanager.

Dit keer zijn Hans Nijhuis (49 jaar) en Karen Bentsink (46 jaar) uit Eibergen, die vanwege gezondheidsproblemen van Karen, vorig jaar in oktober terug zijn gekomen naar Nederland. Ze hebben ongeveer 9 jaar een Bed & Breakfast (Villa Morera) in Nerja, Zuid Spanje gehad.

Waarom moesten jullie terug?
Hans: “Dit was altijd onze droom en we zijn ook heel blij dat we dit hebben mogen doen, maar door gezondheidsproblemen van Karen hebben we toen besloten om terug te komen. Karen kreeg maar geen juiste diagnose in de Spaanse gezondheidszorg. In Spanje is het niet slecht, maar de wachttijden zijn enorm. Alleen als je privé verzekerd bent, kom je sneller aan de beurt. Wij waren dat helaas niet.”

Eenmaal in Nederland kwamen jullie ook zonder inkomsten te zitten. Erg vervelend allemaal, maar hadden jullie geen geld uit jullie B&B?
Hans: “Bij terugkomst hebben we gekeken wat er voor ons mogelijk was. Zo hadden we tijdelijk een chalet gehuurd om in te wonen, maar iets van inkomsten om van te leven is ook nodig. Dus, zo kwamen we in november 2020 bij de sociale dienst. In Spanje had de coronacrisis al ons spaargeld gekost, omdat we geen gasten konden ontvangen en alle vaste lasten voor de B&B wel door liepen.”

Wat gebeurde daarna?
Hans: “Direct daarna ging het heel snel. Ik zag eigenlijk meteen een vacature en vertelde dit aan de mijn klantmanager. Hij wees me toen ook op een andere vacature, medewerker gastvrij in het Andriessenhuis in Borculo. Mij leek dat meteen heel leuk om te doen, ook vanwege mijn ervaring vanuit de B&B. Ik heb een sollicitatiebrief geschreven en werd 2 weken later uitgenodigd voor een gesprek. Kort daarna een keertje proefgedraaid en ben aangenomen. Ik werk daar nu sinds 1 januari van dit jaar. Ik ben daar goed op mijn plek.”

Kwetsbare gezondheid heeft ervoor gezorgd dat jullie het leven moesten omgooien. Hoe gaat het nu met jou, Karen?
 “Ik ben ondertussen ook een grote stap verder, want ik heb de juiste diagnose gekregen en ben nu in afwachting van een behandeling/operatie. Ondertussen heb ik mijn eigen zaak opgestart, ik maak mozaïek werken (www.mosaicadeau.nl) en verkoop ook nog andere producten online. Dus, wij hebben uiteindelijk maar 2 maanden een uitkering ontvangen en konden daarna weer onszelf voorzien.”

Gelukkig hebben jullie de zaken weer op de rit. Wat zouden jullie andere werkzoekenden willen adviseren?
Hans: “Wij zijn allebei positief wat betreft de toekomst, dat helpt je ook om zaken gedaan te krijgen, denken wij. Karen: “Dat is ons gelukt in Spanje en nu in Nederland ook weer, ondanks de vreemde coronatijd. Als je iets echt wilt, ga ervoor en dan lukt het vaak wel!”

Klantmanager Willem Gout over de begeleiding van Hans en Karen. Hoe is het gegaan?
“Op 11 november vorig jaar heb ik via beeldbellen de werkintake gedaan. Vanwege de kwetsbare gezondheid van Karen heb ik vooral met Hans over zijn mogelijkheden gesproken. Daaruit bleek al snel dat hij erg veel waarde hecht aan afwisselende werkzaamheden (zoals in de B & B). Dit bleek later goed van pas te komen bij zijn sollicitatie bij Careaz.”

Wat had Hans nodig?
“Ik heb Hans geïnformeerd over de vangnetfunctie van de Participatiewet en deelname aan het traject Eigen Kracht. Op mijn advies heeft hij de app ‘SDOA Werkt’ gedownload. We hebben in de weken erna enkele vacatures daarvan doorgenomen. Toen ik van collega Ellen Rouwhorst hoorde over de vacature voor een medewerker voeding & gastvrijheid bij Careaz, heb ik die gelijk met Hans besproken. Dat werd ‘Veni, vidi, vici’ (Ik kwam, ik zag, ik overwon). Hans reageerde op de vacature en ging op gesprek. Hij liep 1 dag mee en werd aangenomen! Sinds januari heeft hij een contract voor 24 uur per week (met uitzicht op meer werk na het coronatijdperk).”

En ook Karen kan weer in haar eigen tempo aan de slag?
“Met Karen heb ik ook enkele keren telefonisch gesproken waarin we ook spraken over haar gezondheid en behandelingsmogelijkheden. Maar zo hoorde ik ook van haar passie om creatief te zijn met mozaïek. Ze maakt daar allerlei mooie dingen mee. Later belde ze mij dat zij daarmee in haar herstelperiode en in haar eigen tempo best wat zou kunnen bijverdienen. Ze wilde zich laten inschrijven bij de Kamer van Koophandel en via internet wat werk verkopen. Ik heb dat ondersteund maar wel aangegeven dat zij daarvoor een administratie bij moest houden. En uitgelegd waarom.”

Hans en Karen hebben geen uitkering meer. Hoe zit dat?
“Na een maand werken bleek dat Hans niet zoveel minder dan de bijstandsnorm verdiende. En dat Karen graag haar handen vrij had om wat bij te verdienen ‘zonder gedoe’. Ze hebben drie maanden uitkering ontvangen en hun uitkering per 1 februari 2021 opgezegd.”

menu